Babimost

Parafia pw. św. Wawrzyńca - Babimost

Proboszcz

ks. Remigiusz Król (2008-08-01)

Wikariusze

• ks. Krzysztof Osowski (2009-08-21)

Kościoły filialne

• Babimost - kościół pw. św. Jacka
• Podmokłe Wielkie - kościół pw. św. Józefa Rzemieślnika

Kaplice

• Babimost - kaplica zakonna ss. Felicjanek

Terytorium parafii

Babimost , Laski Dolne - (3 km), Laski Górne - (3 km), Podmokle Małe - (4 km), Podmokle Wielkie - (3 km), Zdzisław - (3 km)

Historia parafii

Nazwa miasta Babimost pierwszy raz została wymieniona w dokumencie Przemysława II z 1257 r. W XIII w. miejscowość była własnością ojców cystersów z Obry, którzy sprawowali pierwszą opiekę duszpasterską w Babimoście. W 1334 r. babimojska parafia posiadała już własnego proboszcza - Mikołaja (został on wymieniony w przywileju Michosi Bodzantae z Kębłowa). Parafia rozwijała się pomyślnie aż do potopu szwedzkiego. W 1647 r. starostwo babimojskie objął Krzysztof Żegocki, obrońca Jasnej Góry i partyzant czasu potopu. W odwecie za jego patriotyczną działalność z 1656 r. Szwedzi dwukrotnie zajęli Babimost. 6 maja 1656 r. Szwedzi spalili na stosie proboszcza ks. Wojciecha Turopiedskiego i wikariusza ks. Marcina Paluszkiewicza. 26 sierpnia tego samego roku wymordowali ludność Babimostu i spalili miasto. Po potopie szwedzkim odbudowano miasto i parafię. W XVIII w. proboszczem Babimostu został ks. Józef Załuski, późniejszy biskup kijowski i założyciel Biblioteki Załuskich w Warszawie. Duszpasterstwo w okresie międzywojennym było trudne ze względu na dużą grupę protestantów i mieszaną katolicką ludność polską i niemiecką (parafia w 1918 r. liczyła 2600 wiernych - w tym 2000 Polaków). Do ożywienia duszpasterstwa parafialnego przyczynił się ks. prałat Karol Meissner (+ 1949 r.). Przed II wojną światową babimojska parafia kanonicznie należała do Prałatury Pilskiej. Po wojnie znalazła się w granicach administracji apostolskiej w Gorzowie Wlkp. Od 1992 r. należy do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

Powołania z parafii

• Maciejewski Mirosław